درمان شناختی – رفتاری اصطلاحی است برای توصیف مداخلههای رواندرمانگرانه که با تغییر فرایندهای شناختی، هدف آن کاهش ناراحتیهای روانشناختی و رفتار ناسازگارانه است (کایلان و همکاران، ۱۹۹۵).درمان شناختی – رفتاری بر این فرض اساسی قرار دارد که احساس و رفتار تا حد زیادی محصول شناخت هستند؛ بنابراین با مداخلههای شناختی و رفتاری میتوان تغییراتی در تفکر، احساس و رفتار ایجاد کرد (کندال، ۱۹۹۱).
بهاینترتیب، درمان شناختی – رفتاری عناصر اصلی هر دو نظریهی شناختی و رفتاری را در بر میگیرد و بهوسیلهی کندال و هالون (۱۹۷۹) بدین شکل تعریف شده است:
استفاده از تکنیکهای رفتاری، ولی در بافتی غیرجَزمی که برداشتهای شناختی کودک در ارتباط با وقایع را مدنظر قرار میدهد.

بخشی از کتاب درمان شناختی – رفتاری باکودکان و نوجوانان
افکار ، احساسات و آنچه انجام می دهید

ثبت دیدگاه