کارگاه »وقتی که نقشه‌ها کار نمی‌کنند« با کمک فلسفه رواقی‌گری و روان‌شناسی ACT برگزار شد

تصمیم‌گیری در شرایطی که پاسخ قطعی وجود ندارد

محور اصلی کارگاه »وقتی که نقشه‌ها کار نمی‌کنند« با کمک فلسفه رواقی‌گری و روان‌شناسی ACT ، تصمیم‌گیری در ابهام بود؛ موقعیتی که در آن اطلاعات کامل نیست، شرایط به‌سرعت تغییر می‌کند و نمی‌توان نتیجه انتخاب‌ها را با قطعیت پیش‌بینی کرد.
در چنین شرایطی، برخی افراد تصمیم‌گیری را به تعویق می‌اندازند، بارها برنامه‌های خود را تغییر می‌دهند یا برای رسیدن به اطمینانی تلاش می‌کنند که در واقعیت دست‌یافتنی نیست. در این کارگاه بررسی شد که چگونه انتظار برای رسیدن به قطعیت کامل می‌تواند افراد را از اقدام مؤثر و حرکت در مسیر ارزش‌های شخصی دور کند.

نقش روان‌شناسی ACT در مواجهه با ابهام

یکی از رویکردهای اصلی مطرح‌شده در این کارگاه، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یا Acceptance and Commitment Therapy بود. روان‌شناسی ACT بر افزایش انعطاف‌پذیری روانی تأکید دارد؛ یعنی توانایی فرد برای مواجهه آگاهانه با افکار، احساسات و موقعیت‌های دشوار و ادامه دادن رفتارهای ارزش‌محور، بدون آنکه منتظر حذف کامل اضطراب یا ابهام بماند.

فلسفه رواقی‌گری و تمرکز بر امور قابل‌کنترل

بخش دیگری از محتوای کارگاه به برخی از مفاهیم فلسفه رواقی‌گری اختصاص داشت. یکی از اصول شناخته‌شده این فلسفه، تفکیک میان امور قابل‌کنترل و خارج از کنترل است.
چه چیز هایی دست من است؟ چقدر دست من است؟ و کدام آن‌ها مهم‌تر است؟ درحال حاضر کدام اولویت بیشتری دارد؟! و برای همهِ این‌ها یک فکر واقعی نیاز به آئین، برنامه و هدف دارد.

جمع‌بندی

کارگاه »وقتی که نقشه‌ها کار نمی‌کنند« با استفاده از مفاهیم روان‌شناسی ACT و فلسفه رواقی‌گری، به بررسی شیوه‌های علمی و عملی مواجهه با شرایط مبهم پرداخت.
تمرکز بر امور قابل‌کنترل، پذیرش نبود قطعیت، شناسایی ارزش‌های فردی و انجام اقدام متعهدانه از مهم‌ترین موضوعات مطرح‌شده در این برنامه بود. هدف اصلی کارگاه این بود که شرکت‌کنندگان بتوانند بدون انتظار برای روشن شدن کامل آینده، تصمیم‌هایی آگاهانه‌تر بگیرند و مسیر زندگی خود را بر اساس ارزش‌ها و واقعیت‌های موجود ادامه دهند.