اختلال شخصیت نمایشی

اختلال شخصیت نمایشی

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی، وضعیت روحی ناپایداری دارند. وضعیت فردی و خود باوری در آنها، متأثر از توجه دیگران به آنهاست. در اجتماع دوست دارند جلب توجه کنند و در مرکز توجه باشند. آنها در سبک معاشرت خود سعی می‌کنند نظر دیگران را به خودشان جلب نمایند و بقیه آنها را تأیید کنند و اگر غیر از این باشد، سرخورده می‌شوند.

به ظاهر خودت بیش از حد اهمیت میدی؟ 
مدام دنبال تأیید دیگرانی و به انتقاد حساسی؟
 برای جلب توجه دیگران، تهدید یا اقدام به خودکشی می‌کنی؟
تحمل سرخوردگی را نداری و به‌راحتی از روزمرگی خسته می‌شی؟
در حفظ روابطت مشکل داری و در برخورد با دیگران بی‌مایه به نظر می‌رسی؟

این افراد بیش از حد نمایشی هستند و طوری رفتار می‌ کنند که گویی در حال اجرای نمایش هستند، به همین دلیل به آنها « نمایشی » می‌ گویند. برای مثال،کسی را که تازه دیده‌اند، به‌گرمی در آغوش می‌گیرند. همچنین، مغرور و خود محورند و از اینکه مورد توجه قرار نگیرند، ناراحت می‌ شوند. اغلب رفتار‌های اغواگرایانه دارند و مدام نگران ظاهر و قیافۀ خود هستند و پول زیادی صرف خرید جواهرات می‌کنند و این موضوع را با هر شنونده‌ای در میان می‌گذارند. افراد نمایشی، تکانشی هستند و به‌سختی می‌توانند کامیابی خود را به عقب بیندازند.
سبک شناختی آنها برداشت ‌گرایانه است که ویژگی آن، نگاه سیاه و سفید به امور است. گفتارشان، مبهم و خالی از جزئیات و مبالغه‌ آمیز است. این اختلال در خانم‌ ها بیشتر از آقایان است.

اختلال شخصیت نمایشی

سبک در برابر اختلال شخصیت نمایشی 

شخصیت نمایشی را می‌توان روی پیوستاری ترسیم کرد که از سالم تا ناسالم تغییر می‌کند،که در آن سبک شخصیت نمایشی در انتهای سالم آن و اختلال شخصیت نمایشی در انتهای نا سالم پیوستار قرار می‌گیرد.

سبک شخصیت نمایشی

از تحسین و تمجید لذت می‌برد.
دلنشین و دلرباست و در رفتار و ظاهر خود اغواگری مناسبی نشان می‌دهد.
به ظاهر و آراستگی‌اش توجه می‌کند و از شیک‌ بودن لذت می‌برد.
سرزنده و شادی‌طلب است. اغلب تکانشی است؛ اما می‌تواند کامروایی را به تأخیر بیندازد.
وقتی می‌بیند همۀ نگاه‌ها متوجه اوست، سر شوق می‌آید و از مرکز توجه ‌بودن لذت می‌برد.
از نظر احساسات، هیجانی و از نظر جسمی، با محبت است، واکنش‌های هیجانی مناسب دارد.
سبک گفتاری‌اش، جامع و دقیق است.

سبک اختلال شخصیت نمایشی :

از نظر رفتاری

سبک رفتاری این افراد با جذابیت، نمایشی ‌بودن و ابرازکنندگی بیان می‌شود. همچنین، پرتوقع، بی‌ملاحظه و خودپسند هستند. توجه دائمی، نداشتن ثبات خلق، بُلهوسی و سطحی‌بودن نیز از ویژگی‌های این اختلال است.

 از نظر روابط

از نظر روابط با دیگران، آنها در ژستهای خود، نمایشی و عشوه‌گر هستند. توجه‌طلبی و دغل‌کاری در آنها بارز و برجسته است و مانند افراد اختلال شخصیت، خودشیفته، درهم ‌حسی و نقص دارند.
از نظر ذهنی
از نظر ذهنی یا تفکر این تیپ شخصیتی را می‌توان واکنشی و موضوعی‌بودن به‌جای تحلیلی‌بودن، دقیق ‌بودن و ناوابسته‌بودن به زمینه بیان کرد. آنها به‌شدت تلقین‌پذیرند و بر حدس و گمان و شهود اتکا می‌کنند. از آگاه‌شدن وابستگی پنهانی خود و دیگر مراحل خودشناسی دوری می‌کنند، با توجه به نیاز شدید شان به تأیید دیگران، تمایل دارند دنباله رو باشند. بنابراین، به‌آسانی خود واقعی یا درونی را از خود بیرونی یا آشکارشان جدا می‌ کنند.

از نظر عاطفی

از نظر هیجانی یا احساساتی این افراد با نمایش‌های هیجانی اغراق‌شده و خودنمایانه ازجمله طغیان‌های غیرمنطقی و قِشقرق ‌به‌راه‌انداختن مشخص می‌شود. اگرچه مدام در طلب دوست‌داشته‌ شدن هستند؛ پاسخ آنها چندان گرم و دلچسب نیست. به‌طورکلی، از نظر عاطفی سطحی هستند و بالاخره اینکه، به شکل عجیبی به طردشدن حساس هستند.

از نظر دلبستگی

این افراد تمایل دارند در خودشناسی تا حدودی دنبال نظر دیگران باشند. سبک دلبستگی و دل‌مشغولی در این افراد کاملاً رواج دارد؛ اما مهم‌ترین معیاری که صاحب‌نظران برای شناخت اختلال شخصیت نمایشی مطلوب می‌دانند، این است : « در موقعیت‌هایی که محور و مرکز توجه نباشند، ناراحت هستند. »

اختلال شخصیت نمایشی

تشخیص یا مقایسه شخصیت نمایشی

تشخیص شخصیت مرزی و شخصیت نمایشی، دشوار است. البته اقدام به خودکشی، مبهم‌بودن هویت و حمله‌های گذرای روان‌پریشی در اختلال شخصیت مرزی بیشتر به‌چشم‌می‌خورد تا اختلال نمایشی. اگرچه در هر دوی اینها این تشخیص را می‌توان مطرح کرد؛ اما درمانگر باید بتواند این دو را از هم تشخیص دهد. همچنین، اختلال جسمانی نیز ممکن است هم‌زمان با اختلال شخصیت نمایشی ایجاد شود. برای بیماران مبتلا به اختلال روان ‌پریشی گذرا و اختلالات تجزیه‌ای می‌توان تشخیص اختلال شخصیت نمایشی را هم‌زمان مطرح کرد.

عوامل بروز اختلال شخصیت نمایشی

توجه غیرقابل‌پیش‌بینی والدین
انتقاد نکردن یا تنبیه ‌نکردن در کودکی
توجیه اشتباه ‌های کودک و مثبت نشان‌دادن آنها در جمع
تشویق‌ها و توجه‌ها برای موضوع خاص به کودک
بیشتر در خانواده‌هایی که پدرومادر دچار اختلال شخصیت نمایشی هستند، فرزندان آنها هم دچار این اختلال می‌شوند؛ اما هنوز مشخص نشده است که زمینۀ ژنتیکی دارد یا از والدینشان این رفتار را می‌آموزند و آن را تکرار می‌ کنند.

بیشتر بخوانید : اختلال شخصیت اجتنابی

درمان اختلال شخصیت نمایشی

کسانی که دارای این اختلال هستند، قبول ندارند که به درمان نیاز دارند. پیگیری برنامه‌ریزی درمان برای آنها دشوار است؛ چون این افراد در احساسات خود اغراق می‌کنند و روزمرگی را دوست ندارند. اما اگر افسردگی باعث شود روابطشان از بین برود یا مشکلی به‌واسطۀ کارهایشان به‌وجود بیاید و باعث نارحتی‌شان شود، درخواست کمک می‌کنند.

ازدواج با شخصیت نمایشی

اشخاصی که اختلال شخصیت نمایشی دارند، نمی‌توانند رابطۀ عاطفی، عمیق و صمیمانه، حتی در روابط رمانتیک و جنسی خود داشته باشند. آنها بیشتر اوقات نقش بازی می‌کنند. با فریبندگی سعی می‌کنند دیگران را کنترل کنند؛ اگرچه به ‌ظاهر خود را وابسته نشان می‌دهند. با دوستان خود اغلب رابطۀ خوب و صمیمی ندارند؛ چون رفتار‌ آنان باعث می‌شود دوستانشان آنها را برای روابط عاطفی خود تهدید به‌حساب‌آورند و رفتار‌های اغواگرانۀ آنها باعث می‌شود دوستانشان احساس امنیت نکنند.
این افراد خیلی زود از هر چیزی خسته می‌شوند و مدام به دنبال چیز‌های جدید هستند. آنها به‌راحتی از روابط بلندمدت خود به‌منظور برقراری روابط جدید چشم‌پوشی می‌کنند. ابراز احساسات در این افراد عمق ندارد و به‌سرعت تغییر می‌کند. امور تکراری آنها را دلزده می‌ کند.
آنها تنوع‌طلب و ریسک‌پذیرند. ممکن است زن یا مرد متأهلی باشد و دارای فرزند؛ اما با فرد متأهل دیگری قرار ملاقات بگذارد. این تنوع‌طلبی برای آنان مثل موادی است که اگر در زندگی‌شان نباشد، آنها را دچار افسردگی می‌کند. از طرف دیگر، رفتن به دنبال رفتار‌های پرخطر در آنها به دلیل ایجاد شکست، باعث افسردگی‌ شان می‌شود. آنها تحمل رابطۀ ثابت را ندارند و خیلی سریع دلزده می‌شوند. ارتباط‌های عاطفی متعدد از شاخصه‌های این افراد است.
اگر با افراد نمایشی در ارتباط هستید، شدت ابراز عواطف و احساسات آنها را جدی نگیرید؛ چون امکان دارد همین اندازه عواطف را فردا به فرد دیگری ابراز کنند. این افراد به دنبال توجه هستند و گزینۀ مناسبی برای ارتباط نیستند و ارتباط با آنها افراد را آزار می‌ دهد؛ اگرچه در ابتدای رابطه، فردی بسیار جذاب، دلربا و خوش‌صحبت هستند.

شخصیت نمایشی

معیار‌های DSM5 دربارۀ اختلال شخصیت نمایشی

یک الگوی فراگیر از هیجانی‌ بودن بیش از حد و توجه‌ طلبی داریم که از اوایل بزرگسالی شروع می‌شود و در بسیاری از زمینه‌ های گوناگون وجود دارد و حداقل با پنج نمونه از نشانه‌های زیر مشخص می‌شود:
1. در موقعیت‌هایی که مرکز توجه نباشد، ناراحت می‌شود.
2. از لحاظ عاطفی، احساساتش به‌سرعت تغییر می‌کند.
3. مدام از ظاهرش برای جلب توجه دیگران کمک می‌گیرد.
4. خیلی نمایشی رفتار می‌کند، انگار در مقابل تماشاچیان، تئاتر اجرا می‌کند. احساسات و رفتار‌های اغراق‌شده از خود نشان می‌دهد. ابراز هیجان مبالغه‌آمیز دارد.
5. سبک گفتاری‌اش بیش‌ازحد ادا و اطواری و فاقد ریزه‌ کاری است.
6. تغییرات سریع و سطحی را در ابراز هیجان به ‌نمایش‌می‌ گذارد.
7. تلقین‌ پذیر است؛ یعنی به‌راحتی تحت‌تأثیر دیگران قرار می‌ گیرد.
8. روابط را صمیمانه‌ تر از آنچه واقعاً هست، تصور می‌ کند.

کارگاه ها و همایش های مرتبط  : همایش اکسیژن | دوره 10 ماهه اسطوره های زندگی وسازمان

  • نویسنده : مدیر سیستم
    • امتیاز :
    • 1
    • 0
  • تعداد مشاهده : 330 بار
  • تاریخ انتشار : 1398/02/29
enamad
  • تلفن:02122677917
  • ايميل: info@barsaholding.com
  • آدرس : تهران - شريعتي - نرسيده به ميدان قدس - روبروي خيابان واعظي - بن بست الوند - ساختمان بارسا
  • کد پستي :‌ 1963846351
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به موسسه آموزشی انتشاراتی بارسا می باشد.